Amsterdamse Grachten

Amsterdamse Grachten

Geschiedenis

Rond het jaar 1250 is Amsterdam gesticht met de bouw van de Dam. De stad ontleent haar naam aan de Dam. Tot de dag van vandaag is de dam het hart van de stad. Het woord komt van “Aeme Stelle Redamme” en is middeleeuws Nederlands voor: “Dam in een waterig gebied”. In de middeleeuwen zijn de grachten gegraven voor verdediging van de stad en waterbeheer. De verdedigingsgrachten binnen de stadsmuren verloren hun functie door stadsuitbreidingen. Uiteindelijk is de stad schatrijk geworden door diezelfde grachten, namelijk door transport van koopmansgoederen.

Grachtengordel

In de 17e eeuw werd rondom de Burgwallen en de Lastage in drie opvolgende sectoren (noordwest, zuidwest en zuidoost) de beroemde grachtengordel gegraven, met de hoofdgrachten (Nieuwe) Herengracht, Keizersgracht en Prinsengracht en diverse dwarsgrachten. De Amsterdamse grachtengordel is een systeem van straten, kades, bruggen en woonhuizen op tamelijk identieke kavels van gelijke lengte en breedte met gesloten binnentuinen, de zogenoemde keurblokken. Veel grachtenpanden getuigen vanaf de gracht of de straatkant van de welvaart in de Gouden Eeuw, maar in de meeste gevallen van de 18e eeuw.

UNESCO Werelderfgoedlijst

De Amsterdamse grachtengordel is op 1 augustus 2010 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst, als negende van alle UNESCO locaties in Nederland. UNESCO is de organisatie van de Verenigde Naties voor Educatie, Wetenschap en Cultuur. Een speciale commissie heeft met de Werelderfgoedlijst als taak om waardevolle cultuurhistorische locaties en natuurlandschappen wereldwijd te bepalen. Dit werelderfgoed is zo uniek dat het bewaard moet blijven voor toekomstige generaties.

Grachten nu

Amsterdam is tot op de dag van vandaag de waterigste stad ter wereld. De grachten hebben een belangrijke functie in het scheepvaartverkeer, voornamelijk voor toeristische doeleinden, zoals de Amsterdamse rondvaartboten. De belangrijkste rol van de grachten is echter nog steeds de waterbeheersing.